Vetus Custodia 16

📍 Part 16 Το είχε εντοπίσει όταν κρύφτηκε στην είσοδο της πολυκατοικίας. Ένα μυτερό κομμάτι τσιμέντο που είχε πέσει από την μισογκρεμισμενη οικοδομή. Το σήκωσε με αργές κινήσεις. Σημάδεψε τον στόχο του. Τον άντρα με τα 2 σπασμενα μπουκάλια. Τεντωσε το χέρι πίσω και έγειρε το κορμί του προς την ίδια κατεύθυνση. Έσφιξε τους μυς του, βαθιά ανάσα και τίναξε με δύναμη το κομμάτι τσιμεντου. Αυτό διέσχισε τα περίπου 15 μέτρα που χώριζαν τον Παπαδημο από τους 4 άντρες που συζητούσαν έντονα απειλώντας τον γέρο γιατί θεώρησαν ότι τους κορόιδεψε,και πέτυχε τον άντρα στον κρόταφο. Χωρίς καν να βγάλει ένα βογγητο πόνου έπεσε κάτω παρασερνωντας το "ζομπι" με το αυτοσχέδιο σπαθι από σκουριάσμενο σίδερο. Επίθεση σημαίνει ταχύτητα & ακραία βία ήταν το μοτο του εκπαιδευτή τους στην αοπλη μάχη και χρήση μαχαιριου πριν 35 χρόνια όταν ακόμα ο Παπαδημος ήταν ένας 18χρονος εκπαιδευομενος Βαραγγος Φρουρός Για χιλιοστά του δευτερολεπτου αναδύθηκε στην επιφάνεια της πραγματικότητας του η ξεχασμενη εικόνα του κοντού με σώμα γεμάτο σκληρούς σαν μάρμαρο μύες και ουλές,Θεσσαλονικιου Προμαχου εκπαιδευτή τους. Τζανης Ευγένιος. Αγελαστος, αμιλητος και απάνθρωπα σκληρός..όπως όλοι οι υπαξιωματικοι εκπαιδευτές τους...βετεράνοι μαχών, πολέμων, εκστρατειών και θανατικου.. Με την αχρωμη φωνή του Τζανη στα αυτια του ορμησε μπροστά. Το σκοτάδι κ η βροχή σύμμαχοι του. Οι 3 όρθιοι ακόμα άντρες τον αντιλήφθηκαν την υστατη. Τίναξε το βαρύ γκλομπ με μια αστραπιαία ανάστροφη κίνηση προς τα αριστερά. Πριν ακόμα το "ζομπι" με το κλαδί στο οποίο είχε καρφώσει προκες σωριαστει στην σκασμενη γεμάτη αγριοχορτα άσφαλτο με την μύτη τσακισμενη, ο Παπαδημος χάραξε με το μαχαίρι το πρόσωπο του ετέρου οπλισμενου με σιδερολοστο άντρα. Η λεπίδα ανοιξε ένα βαθύ αυλάκι στην σάρκα τεμαχιζοντας τους βολβούς του άντρα που με ενα θρηνητικο ουρλιαχτό έπεσε στα γόνατα. Χωρίς να σταματήσει την κίνηση του ο Παπαδημος επανέφερε το μαχαίρι και με την λαβή σιδηρογροθια τσάκισε το κρανίο του τυφλού πλέον άντρα με ενα ισχυρό κάθετο χτύπημα. Γύρισε μπροστά προλαβαινοντας τον 3ο που εφορμουσε με το αυτοσχέδιο σπαθι. Απέφυγε την λεπίδα και κλώτσησε τον άντρα στο πλάι του γονατου του. Το "ζομπι" βογγηξε και έπεσε στην υγρή άσφαλτο και το τροχισμενο μυτερό σίδερο του έφυγε από το χέρι. Ο Παπαδημος το άρπαξε από την καμωμενη με κουρέλια λαβή και το κάρφωσε στον αυχένα του εξουδετερωμενου αντιπαλου του. Το τράβηξε έξω και αυτό ξεκόλλησε με ενα πνιχτο ρουφηκτο ήχο ενώ ο αντρας σπαρταρουσε ακόμα. Μια ματιά στους άλλους δύο Ο άντρας με τα σπασμενα μπουκάλια είχε συνέλθει αλλά παρέμενε πεσμένος κρατώντας το κεφάλι του βγάζοντας ενα αστείο κλαψουριστο ήχο ενώ ο γέρος έψαχνε τις τσέπες του....μεχρι την στιγμή που ο αντρας συνήλθε αρκετά και αρπάζοντας το ένα από τα σπασμενα μπουκάλια το κάρφωσε με δύναμη στον λαιμό του γέρου και επίδοξου κλέφτη. Ο Παπαδημος κάρφωσε το σπαθι στο στήθος του λιποθυμου άντρα με την σπασμένη από το χτύπημα του γκλομπ μύτη, το άφησε καρφωμένο εκεί και με το μαχαίρι του πλησίασε τον πεσμένο άντρα. Αυτός συρθηκε τρομαγμένος προς τα πίσω. -Ηρεμησε...θέλω την βοήθεια σου...300 σολιδια για μια απλή δουλειά" Ο πεσμένος άντρας τον κοιταξε σαν να μην καταλαβαίνει. Ο Παπαδημος επανελαβε την φράση. -Τι δουλειά?" ρωτησε ο αντρας. -Σήκω πάνω" Ο άντρας σηκωθηκε με δυσκολία. Ο Παπαδημος βρήκε ένα πλαστικό μπουκάλι στην φαρδιά εξωτερική τσέπη του νεκρού πλέον άντρα με τον σιδηρολοστο και το έριξε στα πόδια του "ζομπι" που προσπαθούσε να συνέλθει πιέζοντας το σημείο που ειχε δεχθεί το τσιμεντένιο "βλήμα" Αίμα έτρεχε απο την πληγή. Παρόλα αυτά ήπιε αχόρταγα το φτηνό αλλά ψηλης περιεκτικοτητας σε αλκοόλ "τσίπουρο" του γκετο. Ο Παπαδημος του πέταξε ένα πακέτο τσιγάρα. Ο άντρας έκπληκτος το άρπαξε και αναψε ενα με ενα παλιό μεταλλικό αναπτήρα. Ξεφυσηξε με απόλαυση. -Ένας θεός ξέρει πόσα χρόνια είχα να καπνίσω κανονικό τσιγαρο" μουρμουρισε. Παραδόξως μίλησε σε καθαρά ελληνικά και η φωνή του ηταν απαλή και καλλιεργημενη. -Τι θες να κανω?" ρωτησε ο αντρας -Θα βγεις εξω" απαντησε ο Παπαδημος και εδειξε τον δρομο που οδηγουσε εξω απο το γκετο. -Και?" Ο Παπαδημος δεν το ειχε σκεφτει,δεν ειχε μελετησει το σεναριο να επεφτε σε "ζομπι" που ακομα ειχε την ικανοτητα να σκεφτεται. Περιμενε πως για μερικα σολδατα θα υπακουε τις εντολες του σαν αβουλο προβατο. -Μετα θα ερθει καποιος και θα σου δωσει κατι...και θα μου το φερεις" Το "ζομπι" χαμογελασε ειρωνικα φανερωνοντας τα σαπια δοντια του. -Θα μου δωσει κατι...καποιος...οκ...αφεντη....θελω τα μισα μπροστα..και θελω 500" -Δεν κανω παζαρια,θα κανεις αυτο που σου λεω" ειπε ο Παπαδημος. -Οκ..οκ.....δεν εχω και επιλογες ε? ξερεις ποιοι ηταν αυτοι που καθαρισες?" -Δεν με ενδιαφερει" -Πληροφοριακα....εμεις τα ζομπια ειμαστε στην κατωτερη κλιμακα...κατω και απο τον τελευταιο συμμοριτη....αλλα εχουμε και εμεις την ιεραρχια μας..αυτοι ηταν μεγαλα κεφαλια στην κλικα μας....ναι...μεγαλα κεφαλια...ο ενας λεγοταν Κωστας Ζαρρης...μπαινοβγαινε στις φυλακες απο μικρος...κατεληξε εδω...ο αλλος λεγοταν Οδυσσεας Μαρτινακης....ηταν καποτε συμμοριτης...αλλα επεσε σε δυσμενεια λογω της πρεζας...οσο για εμενα...λεγομαι Αντωνης Γιαννος...ειμαι απο το Μοναστηρι...ημουν δασκαλος...." Ο Παπαδημος ενστικτωδως περισσοτερο παρα απο περιεργεια ρωτησε. -Δασκαλος? και πως κατεληξες εδω?" -Μεγαλη ιστορια αλλα η περιληψη της εχει ενα και μονο ονομα...εθισμος στον τζογο...και κλοπες...με επιασαν πριν 34 χρονια...με απελυσαν,η γυναικα μου βρηκε αλλον....παιδια δεν ειχαμε προλαβει να κανουμε ευτυχως....εκανα 3 μηνες φυλακη...βγηκα και ηρθα Θεσσαλονικη μπας και βρω κατι να κανω...αλλα παπαρια φιλε...παντου με ακολουθουσε η ρετσινια...τελικα εμπλεξα με μικροπαραβασεις...ξανακανα φυλακη...και..." -Ωραια ιστορια αλλα κανενας κλεφτης και τζογαδορος δεν αποκτα το σημαδι στο μετωπο που εχεις εσυ..." ειπε ο Παπαδημος και εδειξε την λευκη ουλη σε σχημα Π στο κεντρο του λερου μετωπου του αντρα. -Α ναι αυτο...παρεξηγηση....με κατηγορησαν οτι πειραζα παιδακια...μαθητες μου...αλλα" -Σκασε...δεν με ενδιαφερει" τον διεκοψε ο Παπαδημος και εστειλε μυνημα. Η απαντηση ηρθε με την προειδοποιηση του "ζομπι" -Πεσε κατω" Ο Παπαδημος υπακουσε και μολις προλαβαν να χαμηλωσουν πισω απο ενα τοιχιο πριν τους λουσουν οι προβολεις ενος οπλισμενου με ρωσικο πολυβολο PMS-111 7,62mm σε εστορα, ΑΤΙ-Αg4 αγροτικο και ενοπλους συμμοριτες στην καροτσα του. -Μαυροταξιαρχες" ειπε το "ζομπι" δειχνοντας την μαυρη σημαια με το Α στο κεντρο,το κοκκινο αστερι και τα γραμματα Μ και Τ σε κοκκινο χρωμα "τι δουλεια εχουν εδω κατω?" -Δεν ειναι η περιοχη τους?" -Οχι...αλλα οπως και να χει κλεινουν τις εξοδους.....προετοιμαζεται μεγαλη σφαγη φιλε..το ονομα σου?" -Τι σφαγη?" ρωτησε αφελως ο Παπαδημος αποφευγωντας να απαντησει στην ερωτηση. -Θα αρχισουν να αλληλοσφαζονται...και δεν θα τους σταματησει κανενας...ξερεις ποσοι αμαχοι ζουνε στο Ο6? ....ο κοσμος νομιζει οτι εδω ζουμε μονο ζομπια και συμμοριτες...ομως οχι...ζει και κανονικος κοσμος..κυριως στις περιοχες των αραβων,των γυφτων και των βαλκανοπαιδων...και αρκετοι στις περιοχες των αναρχικων....400.000 στοιβαζομαστε στο γκετο...αραιοκατοικημενο σε συγκριση με τα 3,000,000 μυρια στα Ο3,4 και 5....ή τα αλλα 2,000,000 στο κεντρο και τα κυριλε ανατολικα προαστια...απο τις 400,000 δεν γινεται να ειναι ολοι ζομπια ή συμμοριτες ε?" Ο Παπαδημος δεν απαντησε.....συνεχισε να μελετα τους 6 αναρχικους συμμοριτες. O ηχος μηχανης αυτοκινητου τραβηξε την προσοχη του απο τους βαρια οπλισμενους συμμοριτες της Μαυρης Ταξιαρχιας. Τρια οχηματα εφτασαν απο τα ανατολικα και παρκαραν διπλα σε αυτο των αναρχικων. Ηταν ενα μαυρο ολοκαινουργιο κινεζικο SUV SuDu 03 με μικρο εστορα στην οροφη που εφερε τηλεχειριζομενο minigun,ενα επισης μαυρο παλιο ΑΤΙ-50L και ενα μαυρο βανακι Fiat Cargo. To Bυζαντινο σενταν και το ιταλικο βανακι ηταν φανερα ταλαιπωρημενα,σχεδον σαραβαλα που ηταν λογικο αν υπολογισει κανεις οτι και τα δυο ειχαν πρωτοκυκλοφορησει πριν σχεδον 20 χρονια. Ομως αν ηξερες που να κοιταξεις θα εβλεπες κατι πολυ διαφορετικο απο την εικονα 2 ταλαιπωρημενων οχηματων,σαν ολα σχεδον τα οχηματα του γκετο. Kαι ο Παπαδημος ηξερε τι να κοιταξει.... Τα μεγαλα καινουργια λαστιχα. Τα χοντρα αλεξισφαιρα τζαμια Τις ισχυρες αναρτησεις που λογικα κοστιζαν διπλασια απο το αυτοκινητο που τις φορουσε. Ηταν σιγουρος πως το αμαξωμα ηταν ενισχυμενο ενω οι θυριδες στο πλαι του ιταλικου βαν δεν ηταν για εξαερισμο αλλα για να βαλουν απο αυτες οι οπλοφοροι που επιβαιναν στο οχημα. -Αλλο παλι και αυτο" μουρμουρισε το "ζομπι" διπλα του. -Τι?" -Κοιτα τα αμαξια...το μεγαλο..με το πολυβολο στην οροφη,εχει αυτοκολητο των Salonica Death Crew...το ΑΤΙ σημαιουλα των Erebus και το βανακι...να βλεπεις εκει στην πορτα του συνοδηγου? μια πρασινομπλε? με ενα κοκκινο ηλιο?" -Ναι...ρομα?" -Ναι....δεν γινεται ομως!" -Ειναι εχθροι ολοι αυτοι μεταξυ τους?" -Ναι...βασικα οι ερεμπους και οι ντεθ κριου εχουν συμμαχια...αλλα στα χαρτια που λενε...μισιουνται θανασιμα αλλα συμμαχησαν αναγκαστηκα για να αντιμετωπισουν τους γυφτους που συμμαχησαν με τους αναρχικους....αλλα και αυτοι εχουν κοντρα...πριν κανα 15μηνο ειχαν αλληλοσκοτωθει για ενα φορτιο μεθ....οπως και να'χει αφεντη....οι αναρχικοι και ρομα ειναι εδω και καιρο σε ανοικτο πολεμο με τους ντεθαδες και τους ελληνοαλβανους του ερεμπους...μισος ασβεστο...και τωρα τι? τα λενε σαν καλα φιλαρακια?" Ο Παπαδημος εστρεψε ξανα την προσοχη του στους αντρες που ειχαν μαζευτει σε 2 πηγαδακια. Στολες καμωμενες απο διαφορες παραλλαγες με πολιτικα ρουχα.Σακιδια μαχης και ασκοι νερου. Οπλα ρωσικα και σερβικα. Καινουρια. Σοφιστικε διοπτρες. Κανενας τους δεν καπνιζε. Προσπαθησε να στησει αυτι. Απειχαν 120 μετρα και με τους συνεχεις πολυβολισμους και εκρηξεις στο γκετο πισω τους αλλα και την ψιχαλα ηταν δυσκολο να ακουσει. Ομως επιασε μερικες φρασεις....τιποτα το ιδιαιτερο. Ομως δεν ηταν αυτα που ειπαν αλλα ο τροπος που τα ειπαν. -Δεν ειναι συμμοριτες" ειπε ο Παπαδημος. -Αναφορα" ηρθε η αντρικη φωνη στο ακουστικο του. Ο Παπαδημος εστειλε μυνημα. -Καλως...αναμενουμε" ειπε ο αγνωστος αντρας. Ενας απο τους αντρες εκανε νοημα στους υπολοιπους να σιωπησουν. Εμεινε ακινητος σαν να ακουγε κατι. Τελικα εδωσε μια εντολη και ενας απο τους οπλοφορους εβγαλε απο την τσεπη του ενα πτυσσομενο ταμπλετ. Το ενεργοποιησε και περιμενε το συστημα να παρει μπρος. -Σκατα...πρεπει να φυγουμε" ειπε ο Παπαδημος. Κοιταξε αριστερα του.Ο σκοτεινος δρομος απο τον οποιο ειχε ερθει. Δεξια του ο δρομος συνεχιζε παραλληλα με το χαμηλο τοιχιο που καποτε τον χωριζε απο μια λωριδα πρασινου πριν τον κυριο δρομο που με την σειρα του ηταν παραλληλος με την μεγαλη λεωφορο αθεατη απο τα ψηλα κτιρια που εστεκαν σαν μεσαιωνικα τειχη. Μονη διεξοδος ο μικρος καθετος δρομος που τωρα ειχε κλεισει απο την παραξενη all star συναξη συμμοριτων. Ξανακοιταξε δεξια. Ο δρομος τελειωνε σε μια συσταδα καμμενων εδω και χρονια δεντρων και πισω τους σκαλοπατια που οδηγουσαν στον πανω δρομο. -Απο εκει" ειπε το "ζομπι" μαντευοντας τις σκεψεις του. -Που μας βγαζει?" -Σε ενα αλλο παρκο και σε κατι παλιες αδειες πολυκατοικιες" Ο Παπαδημος του εκανε νοημα να πεσει κατω και να κινηθει ερποντας ως τις σκαλες οταν ακουσαν τον αχνο ηλεκτρικο ηχο. Ο Παπαδημος κοιταξε πανω απο το τοιχιο. Ενας μικροδρονος αυτοκτονιας ειχε σηκωθει στον αερα. Εμεινε για λιγο ακινητος και χιμηξε κατα πανω τους. >> συνεχιζεται